Miep Gies
Ridder in de Orde van Oranje-Nassau
1995
Amsterdam
Miep Gies was helper van de familie Frank tijdens de oorlog en ook degene die het dagboek van Anne Frank wist te redden. Miep Gies heeft zichzelf nooit een held gevonden, maar kreeg toch diverse hoge onderschedingen uitgereikt waaronder de Yad Vashem medaille, het Bundesverdienstkreuz en in juli 2009 kreeg zij nog het Groot Ereteken van Verdiensten voor de republiek Oostenrijk uitgereikt door ambassadeur Wolfgang Paul. (noordholland.blog)

1994

Ria Oomen
Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw
1994
Ria Oomen is lid van het Europees Parlement sinds 1989 en lid van het presidium van de EVP-Fractie in de periode 1989-1999. Zij was lid van de Tweede Kamer en lid van het fractiebestuur CDA (1981-1989). Verder was ze landelijk voorzitter federatie CDA-jongeren en lid dagelijks bestuur federatie CDA (1976), lid EVP-Raad en lid EVP-bestuur (1989-1999). Ze vervult diverse voorzitterschappen van  sociaal/maatschappelijke organisaties waaronder dat van voorzitter van de Stichting geschillencommissies vanaf 1984. (europarl.nl)

1993

Henriëtte Poels-Peters
Ridder in de Orde van Oranje-Nassau  
1993
Venray
Henriëtte Poels-Peters zat bijna een kwart eeuw in de Venrayse gemeentepolitiek. Daarnaast was Henriëtte Poels-Peters acht jaar lid van Provinciale Staten. Haar vader Theo werd in 1939 Statenlid en hij was twaalf jaar lang (van 1946 tot 1958) gedeputeerde in Maastricht. Henriëtte kwam in 1970 in de gemeenteraad voor de lokale lijst van Toon Vermeulen. Vier jaar later ging de partij op in Samenwerking Venray. In 1982 deed het CDA zijn intrede in de gemeentepolitiek. Henriëtte Poels-Peters stapte met het overgrote deel van Samenwerking over naar het CDA. In dat jaar werd ze gekozen tot wethouder van sociale zaken. Van 1974 tot 1982 was ze tevens lid van Provinciale Staten. Na de verkiezingen van 1986 werd ze opnieuw door het CDA voorgedragen als wethouder. De partij was intern echter verdeeld. Toen de andere partijen daar lucht van kregen, schoven die het CDA-raadslid Marlies de Loo naar voren. Henriëtte Poels-Peters verloor met een stem verschil. Toch bleef ze nog twee perioden raadslid voor het CDA. In 1994 nam ze afscheid van de politiek. Daarna bleef ze nog jarenlang maatschappelijk actief bij allerlei organisaties en verenigingen.  Ze was onder meer voorzitter van de muziekfederatie in Venray, lid en voorzitter van de afdeling Venray van de Hartstichting, voorzitter van de stichting Opmaat en bestuurslid van MMSK St. Petrus’ Banden. Verder was ze jaren voorzitter van een stembureau tijdens de verkiezingen, voorzitter van een van de bridgeverenigingen en betrokken bij de oprichting van de Venrayse kinderbescherming. (peelenmaasonline)

Elly van Hulst
Ridder in de Orde van Oranje-Nassau
1993
Portugal
Elly van Hulst heeft als atlete een fraaie erelijst. Ze werd twee keer wereldkampioene (1985 indoor 1500 meter, '89 indoor 3000 meter) en veroverde drie Europese titels op de 3000 meter ('88, '89, '90). In '89 liep ze op de 3000 meter indoor een wereldrecord. Haar tijd (8.33,82) werd pas twaalf jaar later verbeterd. De in Culemborg geboren Van Hulst kwam twee keer uit op de Olympische Spelen. In 1984 bereikte ze in Los Angeles de finale 1500 meter, waarin ze zesde werd. Vier jaar later werd ze in Seoul negende op de 3000 meter. ,,Dat had het hoogtepunt moeten worden, maar ik ging aan zenuwen ten onder. In de finale was ik al na honderd meter 'dood'.'' Van Hulst (65 keer Nederlands kampioen) werd in in '89 sportvrouw van het jaar. (Leeuwarder Courant)

1992

Ann Hasekamp
Ridder in de Orde van Oranje-Nassau
1992
Rijswijk
Ann Hasekamp speelde nog tot op hoogbejaarde leeftijd. Op de planken en in films. Samen met haar man Ton Lutz, 'Toneelvader des Vaderlands', creëerde zij vele producties. Haar man als regisseur of acteur, zij als de ster van het stuk. Bij de Haagsche Comedie, het Rotterdams Toneel, Globe en de Toneelgroep Amsterdam speelde Hasekamp jarenlang en vol enthousiasme. Toneelstukken waarinj ze acteerde, zoals Drie zusters en De kersentuin van Tsjechov, zorgden voor uitverkochte zalen. Voor haar rol in De kersentuin ontving Hasekamp in 1971 de Colombina voor de beste vrouwelijke bijrol. Maar op de voorgrond treden deed ze niet. Het was niet de erkenning of de roem waarvoor Hasekamp toneel speelde. Het was haar passie voor het vak. Op haar 65e werd Hasekamp benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje Nassau voor haar werk aan het toneel en haar inzet voor Amnesty nternational. Op het Amsterdams Toneel kreeg ze niet voor niets de bijnaam 'Ann-nesty'.Het grote publiek kent de actrice van tv-series als Het zonnetje in huis, waarin ze begin jaren '90 de rol van de moeder van Catharina vertolkte, en de tv-serie Kind aan Huis waarin ze in 1997 Oma Lilian speelde. In Oorlogsrust (2006) schitterde Hasekamp als mevrouw Boon, die in een Jappenkamp gezeten had en in Affair play
(1995) speelde ze tante Caroline. 'Een nogal ingrijpend ongeluk' van Festival van het ongespeelde stuk in 1996 was haar laatste professionele toneelrol. Hasekamp begon bij het Voorburgs amateurtoneel. Via het studententoneel belandde ze bij de Haagsche Comedie. Op haar vierentwintigste kreeg ze haar eerste professionele jaarcontract. In de beginjaren ontmoette ze Ton Lutz, die bevreind was met de vriend van haar zus. Tijdens een logeerpartij zag hij Ann staan en werd verliefd. Lutz trouwde in 1947 echter met Ina Kranenborg, die zwanger was. Eind jaren vijftig ontmoetten Hasekamp en Lutz elkaar weer tijdens de repetities van 'De min in 't Lazarushuis' van het Rotterdams Toneel. Ze kregen een relatie. Die jaren bij het Rotterdams Toneel beschreef Hasekamp als 'de gouden jaren'. Lutz scheidde pas halverwege de jaren zestig van zijn eerste vrouw en op 30 maart 1973 trouwden Hasekamp en Lutz. Het toneelpaar kreeg geen kinderen.
Peter Oosthoek, Cees Laseur, Paul Steenbergen, haar echtgenoot Ton Lutz en Pjotr Sjarov leerden Hasekamp de fijne kneepjes van het vak. Sjarov stimuleerde de toen net beginnende actrice om nooit op te geven. En opgeven was inderdaad vreemd voor Hasekamp. (Algemeen Nederlands Persbureau ANP)

1991

Mien de Rover-de Vos
Eremedaille behorende bij de Orde van Oranje-Nassau in zilver
1991
Hardinxveld-Giessendam
Mien de Rover-de Vos is twaalf jaar als ze haar eerste muzieklessen krijgt van Jan C. Verdonk. Twee jaar later begint ze zelf met lesgeven en nog eens twee jaar later krijgt ze de leiding over het B-orkest 'Fris en Vrolijk' en in 1958 richt ze haar eigen gitaar- en mandolineorkest ,De Plektrum Melodisten' op waar ze al 52 jaar de spil van is. ,,We hebben concerten gegeven in binnen- en buitenland en hebben diverse radio-optredens verzorgd. Ook hebben we cd's gemaakt", vertelt Mien. De Plektrum Melodisten concerteerden verder in Oostenrijk, Italië en in vele plaatsen in Nederland. Aan de concerten werkten bekende artiesten mee, als Thijs van Leer, Julian B. Coco, Connie van de Bosch, Marie Cecile Moerdijk, Lori Spee, Lenny Kuhr, Berdien Stenberg, Bér Schellings, Martine Bijl en vele anderen. ,,We gaven klassieke concerten en populaire uitvoeringen. In de laatste werd meestal een toneelstuk opgevoerd door eigen leden, later werden dat musicals. En verder namen we deel aan de Gondelvaart, we bakten oliebollen en poffers. Eén van die vele dingen die Mien deed was het regisseren van het herdenkingsspel 'De grote verdrukking' ter gelegenheid van vijftig jaar bevrijding. Zij kreeg het lintje door de toenmalige burgemeester Van Wouwe opgespeld. (het kompas)

1989

Marina Agatha Müller-van Ast
Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw
April 1989
Den Haag
Marina Agatha Müller-van Ast is een voormalig Nederlandse politica voor de PvdA. Ze werkte voordat ze de politiek in ging als medewerkster van een administratiekantoor in Den Haag. In 1966 werd ze lid van de gemeenteraad van Oss, en in 1973 ook van de Provinciale Staten van Noord-Brabant. Beide functies behield ze tot 1978. In 1977 werd ze lid van de Tweede Kamer. Ze was lid van de werkgroep volkshuisvesting van de PvdA, en bij haar werk in de Kamer was ze dan ook veel actief op dit gebied. Van 1986 tot 1989 was Müller ondervoorzitter vaste commissie voor het gehandicaptenbeleid. (wikipedia)

1986

Beppie Verhees-van Wijk
Ridder in de Orde van Oranje-Nassau
1986
Beuningen
In 1962 komt Verhees voor het eerst en als eerste vrouw in de Beuningse gemeenteraad. Aanvankelijk op persoonlijke titel. Later voor de Katholieke Volkspartij en nog later voor het Christen Democratisch Appel.
Vanaf 1974 is Bep Verhees wethouder en raadslid. Zij maakt drie termijnen vol als wethouder. Vanaf 1982 is zij loco-burgemeester en vanaf augustus 1986 vervangt zij bij zijn vertrek burgemeester Lurvink. Zij blijft aan totdat de huidige burgemeester Huis Zijlmans het ambt aanvaardt. Als bestuurslid vervulde zij ook diverse regionale bestuurstaken, bijvoorbeeld in de begeleidings- en indicatiecommissie van de Wet op de Bejaardenoorden, de Regionale Basisgezondheidsdienst Nijmegen e.o. en Schooltandverzorging Kring Maas en Waal. Bep Verhees vervulde niet alleen bestuurlijke taken voor de gemeente. Zij was ook acht jaar lid van de Gelderse Provinciale Staten. Daarnaast was zij voorzitter van de stichting dorpshuis Lèghe Polder en was zij actief voor fanfare Kunst en Volharding in Beuningen. Zij is nog steeds lid van Seniorenvereniging Beuningen en van de stichting die het Seniorenhuis runt. (De Gelderlander)
 
1985

Dicky Blok-Nomen
Eremedaille verbonden aan de Orde van Oranje-Nassau in goud
Januari 1985
Berkenwoude
Dicky Blok was ooit de eerste vrouw in de Perkouwse raad en stond ze aan de wieg van Gemeentebelang. Ze was een pionier in de jaren zestig en wist met gedrevenheid en overtuiging politiek stelling te nemen. Dicky was 28 jaar raadslid, zette zich vrijwillig 35 jaar in voor de zondagsschool en 30 jaar samen met haar man voor zwembad Scharlesooi. Bij het opheffen van de gemeenteraad van Berkenwoude op en sinds 2003 is ze ereburger van Bergambacht.
Een van de dingen waar zij voor streed, is het invoeren van zwemles voor basisscholen in Berkenwoude. Hiervoor maakte zij zich sterk toen een kind was verdronken omdat het niet kon zwemmen. Ze was voor alles en op elk tijdstip benaderen. ,,Waar mijn fiets tegen de muur stond, daar was ik. Iedereen wist mij te vinden.'' (AD/Groene Hart)

1981

Mw. drs. N. Kroes
Grootofficier in de Orde van Oranje-Nassau (1989)
Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw (1981)
Mw. drs. N. Kroes deed doctoraal-examen economische wetenschappen aan de Nederlandse Economische Hogeschool te Rotterdam. Zij was lid van de Raad van Bestuur van een transportbedrijf en was wetenschappelijk medewerkster aan de Nederlandse Economische Hogeschool te Rotterdam. Daarnaast was zij lid van de Kamer van Koophandel en Fabrieken van Rotterdam en lid van de gemeenteraad van Rotterdam. Van 3 augustus 1971 tot en met 27 december 1977 en van 27 augustus 1981 tot en met 3 november 1982 was zij lid van de Tweede Kamer. Mevrouw Kroes was van 28 december 1977 tot 11 september 1981 staatssecretaris van Verkeer en Waterstaat in het kabinet Van Agt I. Minister in die periode was ir D.S. Tuijnman. Van 4 november 1982 tot 14 juli 1986 was Smit-Kroes minister van Verkeer en Waterstaat in het kabinet Lubbers I, met als staatssecretaris drs J.F. Scherpenhuizen. Tot slot was zij van 14 juli 1986 tot 7 november 1989 minister van Verkeer en Waterstaat in het kabinet Lubbers II. (verkeerenwaterstaat.nl)

Anne-José Billekens
Eremedaille verbonden aan de Orde van Oranje-Nassau in goud
1981
Venray
'Zingende zuster' Anne-José Billekens was veertig jaar werkzaam binnen het Psychiatrisch Centrum Venray. De zuster van liefde stond niet bóven de patiënten van het toenmalig Psychiatrisch Centrum Venray (nu GGZ Noord- en Midden- Limburg) maar er tussenin. Billekens had haar groot hart verpand aan de patiënten. Meteen al toen ze na een bezoek aan een vriendin die verpleegkundige was bij St.-Anna (tehuis voor psychiatrische patiënten in Venray) ook koos voor de verpleging. Billekens deed het wel via een omweg. Ze besloot een einde te maken aan haar verkering en toe te treden tot de zusters van liefde uit Gent. In 1951 kwam ze terug naar Venray en ging in St.-Anna werken. Daar was ze onder meer verpleegkundige, coördinatrice bejaardenactiviteiten, sociaal-cultureel werkster en ondersteunend medewerkster liturgische vieringen. Verder werkte ze onder meer mee aan het opzetten van het St.-Annamuseum en verleende ze hulp aan ouders van drugsverslaafden. In de jaren zestig maakte Anne- José Billekens deel uit van de Zingende Zusters. Samen met zuster Laetitiae de Boeck (bij wie Billekens tot haar dood woonde) en zuster Jovita trad ze vele malen op. Van de levensliederen van de Zingende Zusters werden vier singles en twee elpees uitgegeven. Verder traden ze op voor televisie en waren ze regelmatig op de radio te horen.(Dagblad De Limburger)